Bon ciepłowniczy – jak złożyć wniosek?

W 2026 r. wniosek o bon ciepłowniczy złożysz w swojej gminie papierowo lub elektronicznie (ePUAP, gov.pl, aplikacja mObywatel), dołączając wymagane załączniki, głównie zaświadczenie od zarządcy budynku o cenie ciepła systemowego. Aby urząd przyznał świadczenie, musisz spełnić kryteria dochodowe oraz warunek ceny ciepła powyżej 170 zł/GJ netto. Poniżej znajdziesz prosty, krok po kroku opis, jak przygotować dokumenty i prawidłowo złożyć wniosek.

Czym jest bon ciepłowniczy i komu przysługuje?

Bon ciepłowniczy to jednorazowe świadczenie pieniężne dla gospodarstw domowych o niższych dochodach, które korzystają z ciepła systemowego dostarczanego przez przedsiębiorstwo energetyczne. Jego celem jest zrekompensowanie nagłego wzrostu rachunków za ogrzewanie po wygaśnięciu mechanizmu maksymalnej ceny dostawy ciepła. W 2026 r. wsparcie wynosi od 1000 do 3500 zł, zależnie od poziomu ceny ciepła w danej grupie taryfowej.

Podstawą przyznawania świadczenia jest Ustawa z 12 września 2025 r. o bonie ciepłowniczym (Dz.U. z 2025 r., poz. 1302) oraz przepisy zmieniające ustawy o wsparciu odbiorców energii. Na ich podstawie gminy w całym kraju przyjmują i rozpatrują wnioski, weryfikują dochód gospodarstwa domowego oraz wysokość ceny ciepła stosowanej przez lokalne przedsiębiorstwo energetyczne.

Wsparcie przysługuje wyłącznie tym, którzy ogrzewają mieszkanie lub dom ciepłem z systemu ciepłowniczego – z sieci lub lokalnego źródła należącego do przedsiębiorstwa energetycznego – i ponoszą koszt powyżej progu cenowego netto 170 zł/GJ. Gospodarstwa ogrzewane własnym kotłem gazowym, węglowym, na pellet, olejowym czy prądem są z programu wyłączone.

Bon ciepłowniczy przysługuje tylko tam, gdzie ciepło dostarcza przedsiębiorstwo energetyczne, a jednoskładnikowa cena netto przekracza 170 zł/GJ.

Jakie kryteria dochodowe trzeba spełnić?

O przyznaniu świadczenia decyduje między innymi dochód przypadający na osobę w gospodarstwie domowym. Ustawodawca wprowadził dwa poziomy – inne dla osoby mieszkającej samotnie, a inne dla rodzin i gospodarstw wieloosobowych. Dochód liczony jest zgodnie z definicją z ustawy o świadczeniach rodzinnych, czyli po odliczeniu m.in. podatku, składek na ubezpieczenia oraz alimentów na rzecz innych osób.

Dla uproszczenia stosuje się dwa konkretne limity – to tzw. kryterium dochodowe jednoosobowe oraz kryterium dochodowe wieloosobowe. Jeśli przeciętny miesięczny dochód mieszczący się w tych granicach zostanie przekroczony, wciąż możesz skorzystać z bonu, ale już w niższej kwocie, zgodnie z zasadą „złotówka za złotówkę”.

Limity dochodu w 2026 r.

Dla wniosku składanego w 2026 r. analizuje się dochód osiągnięty w 2025 r. Gmina oblicza średni miesięczny dochód na podstawie całorocznych przychodów, z uwzględnieniem świadczeń opodatkowanych i wielu świadczeń zwolnionych z podatku. Do dochodu nie wlicza się trzynastej i czternastej emerytury, co jest ważne szczególnie dla seniorów.

Limity wyglądają następująco: 3272,69 zł – to maksymalny przeciętny dochód w gospodarstwie jednoosobowym, natomiast 2454,52 zł na osobę – to granica dochodu w gospodarstwie wieloosobowym. Przekroczenie tych wartości nie zamyka drogi do pomocy, ale wpływa na jej wysokość. Aby obliczyć, czy się kwalifikujesz, gmina przyjmuje te same zasady, które obowiązują przy ustalaniu prawa do świadczeń rodzinnych.

Zasada złotówka za złotówkę

Zasada złotówka za złotówkę to mechanizm, który łagodzi sztywność kryteriów. Jeśli przeciętny dochód przekracza limit o pewną kwotę, urząd nie odrzuca wniosku, tylko pomniejsza wysokość bonu dokładnie o tą nadwyżkę. Obowiązuje przy tym minimalna wysokość wypłaty – co najmniej 20 zł. Gdy po odliczeniu nadwyżki suma świadczenia byłaby niższa niż 20 zł, bon nie przysługuje.

W praktyce wygląda to tak: gdy gospodarstwu przysługiwałaby kwota 2000 zł, ale przeciętny dochód przekracza limit o 150 zł, ostatecznie bon wyniesie 1850 zł. Mechanizm działa identycznie zarówno dla gospodarstw jednoosobowych, jak i wieloosobowych – różni się tylko wartość progów dochodowych.

Jaką kwotę możesz otrzymać?

Wysokość wsparcia nie zależy od liczby osób w gospodarstwie, ale przede wszystkim od poziomu ceny ciepła netto stosowanej w rozliczeniu z odbiorcami w danej grupie taryfowej. Mowa o tzw. jednoskładnikowej cenie ciepła obejmującej zarówno wytwarzanie, jak i dystrybucję. Przedsiębiorstwa ciepłownicze publikują te ceny w swoich taryfach – często na stronach internetowych lub w komunikatach dla odbiorców.

Im droższe ciepło, tym wyższa możliwa kwota świadczenia. Graniczne przedziały cenowe ustawodawca określił w gigadżulach (GJ), czyli jednostce energii używanej do rozliczeń w systemach ciepłowniczych. Liczy się stan ceny na określony dzień (np. 30 września 2025 r. dla bonu za II połowę 2025 r.) albo na wskazany dzień 2026 r. – zależnie od okresu, za jaki wnioskujesz.

Stawki bonu w 2025 r. i 2026 r.

W 2025 r. i 2026 r. obowiązują dwie tabele kwot, oddzielnie dla drugiej połowy 2025 r. oraz dla całego 2026 r. Zależność między ceną ciepła a wysokością bonu można uporządkować w formie zestawienia:

W wielu komunikatach gminnych znajdziesz też przykłady dla konkretnych grup taryfowych, tak jak w Tarnobrzegu czy Białymstoku. Tam od razu podaje się, w których grupach cena przekracza 170 zł/GJ i jaka maksymalna kwota bonu wchodzi w grę. Jeśli Twoja grupa taryfowa ma cenę niższą niż próg, urząd pozostawia wniosek bez rozpoznania.

Próg cenowy netto 170 zł/GJ działa jak filtr – dopiero jego przekroczenie otwiera drogę do bonu, niezależnie od dochodu.

Jak przygotować się do złożenia wniosku?

Przed wypełnieniem formularza warto sprawdzić dwie rzeczy: jaka jest jednoskładnikowa cena ciepła netto w Twojej grupie taryfowej i jakie dochody osiągnęło gospodarstwo domowe w 2025 r. Informację o cenie zazwyczaj uzyskasz u zarządcy budynku – spółdzielni, wspólnoty mieszkaniowej albo administratora. W wielu miastach zarządcy wystawiają gotowe zaświadczenia wymagane przy wniosku.

Drugi krok to zgromadzenie dokumentów potwierdzających dochody wszystkich członków gospodarstwa domowego. W zależności od sytuacji będą to np. zaświadczenia z ZUS o emeryturach, dokumenty z KRUS, informacje o dochodach z działalności gospodarczej, rolnictwa, stypendiów, alimentów czy świadczeń otrzymywanych za granicą.

Jakie dokumenty są niezbędne?

Podstawą jest formularz „Wniosek o wypłatę bonu ciepłowniczego” – w wersji papierowej albo elektronicznej. Do niego, w większości przypadków, dołącza się zaświadczenie zarządcy potwierdzające korzystanie z ciepła systemowego oraz wysokość jednostkowej ceny ciepła netto w danej grupie taryfowej. W wielu gminach stosuje się jeden standardowy druk sporządzony na podstawie wytycznych Ministra Energii.

Jeśli gospodarstwo jest bezpośrednim odbiorcą ciepła i ma własną umowę z przedsiębiorstwem energetycznym, zamiast zaświadczenia można przedstawić umowę, fakturę lub inny dokument potwierdzający grupę taryfową i cenę. Informacje o ciepłe wpisuje się wtedy bezpośrednio we wniosku, a dołącza się kopię umowy lub rachunku jako załącznik.

Jakie dane wpisuje się we wniosku?

We wniosku wpisujesz dane wszystkich członków gospodarstwa domowego. Potrzebne będą: imię, nazwisko, numer PESEL lub dane z dokumentu tożsamości, obywatelstwo, adres zamieszkania oraz dane kontaktowe. Dodatkowo musisz podać numer rachunku bankowego, na który ma trafić wypłata, albo numer rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej.

Urząd wymaga także wskazania źródeł dochodów – od pracy na etacie, umów zlecenia i działalności gospodarczej, po dochody z rolnictwa, alimenty, stypendia, renty, świadczenia materialne czy dochody z zagranicy. W formularzu przewidziano odpowiednie rubryki, a w części załączników – oświadczenia o dochodach nieopodatkowanych i z gospodarstwa rolnego.

Jak złożyć wniosek o bon ciepłowniczy?

W 2026 r. wnioski składa się w dwóch turach – osobno za drugą połowę 2025 r. i osobno za cały 2026 r. Terminy są sztywne, a wnioski złożone po ich upływie pozostają bez rozpoznania. Jednocześnie ustawodawca pozwala złożyć dokumenty w dowolnej z dostępnych form: tradycyjnie w urzędzie, pocztą lub elektronicznie za pomocą usług państwowych.

Na liście dostępnych sposobów są: osobiste złożenie wniosku w gminie właściwej ze względu na miejsce zamieszkania, wysyłka pocztą za pośrednictwem operatora publicznego, wniosek elektroniczny przez gov.pl albo platformę ePUAP oraz złożenie zgłoszenia przez aplikację mObywatel. W wielu dużych miastach – jak Kraków czy Białystok – urzędy zachęcają do korzystania z kanałów zdalnych.

Terminy składania wniosków

W aktualnych regulacjach funkcjonują dwa okresy, za które możesz ubiegać się o wsparcie. Pierwszy dotyczy czasu od 1 lipca do 31 grudnia 2025 r., drugi całego roku 2026. Do każdego z nich przypisano odrębne okno czasowe, w którym przyjmowane są wnioski:

• za okres 1.07–31.12.2025 r. – od 3 listopada 2025 r. do 15 grudnia 2025 r.,
• za okres 1.01–31.12.2026 r. – od 1 lipca 2026 r. do 31 sierpnia 2026 r.,
• wniosek złożony po terminie zostaje pozostawiony bez rozpoznania,
• na rozpatrzenie prawidłowo złożonego wniosku organ ma do 90 dni.

Bon za 2025 r. gminy wypłacają po otrzymaniu dotacji celowej z budżetu państwa – najczęściej nie wcześniej niż w pierwszym kwartale 2026 r. W przypadku bonu za 2026 r. wypłaty planowane są w trzecim kwartale 2026 r., po przyznaniu środków z budżetu centralnego.

Gdzie składa się dokumenty?

Adres do złożenia wniosku zależy od miejsca zamieszkania. W miastach na prawach powiatu obsługą zajmują się zwykle ośrodki pomocy społecznej lub wyspecjalizowane centra świadczeń, takie jak Krakowskie Centrum Świadczeń czy dział świadczeń rodzinnych w Białymstoku. W gminach wiejskich i mniejszych miastach wniosek składasz w urzędzie gminy albo miejskim ośrodku pomocy społecznej.

Wersję elektroniczną wniosku możesz przesłać za pomocą platformy ePUAP, wybierając „Pismo ogólne do podmiotu publicznego” i załączając wypełniony skan formularza, podpisany podpisem zaufanym, kwalifikowanym lub osobistym. Alternatywą są gotowe formularze na portalu gov.pl oraz w aplikacji mObywatel, gdzie system prowadzi użytkownika krok po kroku.

Jak wygląda złożenie wniosku online krok po kroku?

Osoby korzystające z kanałów elektronicznych przechodzą podobny schemat w każdej gminie. Różnice dotyczą nazwy lokalnej usługi lub portalu miejskiego, ale podstawowy ciąg czynności jest powtarzalny:

1. Zaloguj się do usługi – przez profil zaufany, e-dowód lub bankowość elektroniczną.
2. Wybierz formularz „Wniosek o wypłatę bonu ciepłowniczego” w swoim urzędzie.
3. Wypełnij wszystkie wymagane pola dotyczące danych osobowych, członków gospodarstwa i źródeł dochodu.
4. Dołącz skany wymaganych załączników, w tym zaświadczenia o cenie ciepła lub umowy z przedsiębiorstwem energetycznym.
5. Podpisz wniosek podpisem zaufanym, kwalifikowanym lub osobistym i wyślij do urzędu.

Po wysłaniu dokumentu otrzymasz urzędowe potwierdzenie doręczenia na skrzynkę na ePUAP albo w systemie gov.pl. Na późniejszym etapie urząd przekaże informację o przyznaniu świadczenia mailowo, poprzez skrzynkę elektroniczną lub do odbioru w siedzibie jednostki – w zależności od tego, co zaznaczysz we wniosku.

Jeden adres – jeden bon ciepłowniczy. Przy kilku wnioskach z tego samego gospodarstwa urząd uzna wniosek złożony jako pierwszy.

W jakich sytuacjach bon nie przysługuje?

Nie każdy, kto płaci wysokie rachunki za ogrzewanie, może skorzystać z bonu. Ustawa wyraźnie wskazuje, że świadczenie przeznaczone jest jedynie dla odbiorców ciepła z systemu ciepłowniczego, czyli sieci i lokalnych źródeł zarządzanych przez przedsiębiorstwa energetyczne. Własne kotłownie wspólnot, indywidualne instalacje gazowe lub piece na paliwa stałe są całkowicie wyłączone z programu.

Drugi istotny warunek to cena. Jeśli jednoskładnikowa cena ciepła netto dla Twojej grupy taryfowej jest równa lub niższa niż 170 zł/GJ, wniosek nie może zostać rozpatrzony pozytywnie. Przykłady takich sytuacji pojawiły się np. w Tarnobrzegu, gdzie dla części grup taryfowych cena wynosiła około 162 zł/GJ, co skutkowało pozostawieniem wniosków bez rozpoznania.

Kiedy urząd odmówi przyznania świadczenia?

Powodów odmowy może być kilka. Najczęstsze dotyczą niespełnienia warunku źródła ciepła, niespełnienia progu cenowego albo przekroczenia kryterium dochodowego przy bardzo niewielkim przekroczeniu, gdy po zastosowaniu zasady „złotówka za złotówkę” kwota spada poniżej 20 zł. Innym powodem jest złożenie wniosku po terminie albo złożenie kilku wniosków z jednego gospodarstwa domowego.

W przypadku odmowy lub korekty wysokości bonu gmina wydaje decyzję administracyjną z prawem odwołania do samorządowego kolegium odwoławczego. Przy przyznaniu świadczenia takiej decyzji się nie sporządza – wnioskodawca dostaje informację o przyznaniu i wysokości kwoty w formie elektronicznej albo w urzędzie.